Technische definitie
Nitriet is een meting van de concentratie opgeloste nitrietionen (NO₂⁻) in het water van het verwarmingssysteem, uitgedrukt in milligram per liter (mg/L).
Nitriet is een reactief stikstofhoudend ion en verschilt chemisch van nitraat (NO₃⁻). Het kan als tussenproduct ontstaan bij omzettingen tussen verschillende stikstofverbindingen en kan uiteindelijk worden geoxideerd tot nitraat.
In gesloten verwarmingssystemen kan nitriet afkomstig zijn uit het vulwater, verontreiniging, chemische of microbiologische veranderingen in het water, of bepaalde behandelingsmiddelen. Corrosieremmers op basis van nitriet werden vroeger in sommige gesloten verwarmings- en koelsystemen gebruikt, hoewel veel moderne behandelingsproducten speciaal zijn samengesteld zonder nitriet. Fernox erkent zelf de aanwezigheid van nitriethoudende behandelingsproducten in zijn technische richtlijnen; DS-10 mag bijvoorbeeld niet worden gemengd met producten die nitriet bevatten.
De laboratoriumanalyse van Fernox omvat nitriet als een afzonderlijke parameter voor de waterkwaliteit. In de momenteel gepubliceerde laboratoriumresultaten van Fernox wordt nitriet geclassificeerd als “Ter informatie”, en niet volgens een universele goed- of afkeurconcentratie.
Vereenvoudigde definitie
Nitriet is een opgeloste stikstofverbinding die aanwezig kan zijn in het vulwater of kan worden toegevoegd via bepaalde behandelingsmiddelen of veranderingen in het systeemwater.
Een nitriettest helpt om een duidelijker beeld te krijgen van de waterchemie en de behandelingsgeschiedenis van het systeem. Een onverwacht niveau kan erop wijzen dat het water veranderd is of dat er mogelijk een nitriethoudend middel aanwezig is.
Nitriet is nuttig omdat het informatie kan geven over de chemische behandeling, verontreiniging en veranderende chemie van het water in het verwarmingssysteem. Fernox Laboratories neemt stikstofsoorten zoals nitraat en nitriet op in zijn analytische testmogelijkheden.
Een afwijkend of onverwacht nitrietresultaat kan wijzen op:
De aanwezigheid van een corrosieremmer op basis van nitriet of een andere chemische behandelingsstof.
Restanten van behandelingsstoffen van een eerdere behandeling.
De toevoeging van een andere chemische stof of waterbron.
Veranderingen in de stikstofchemie van het systeemwater.
Chemische of microbiologische omzetting van andere stikstofhoudende verbindingen.
Verontreiniging die tijdens het vullen, het onderhoud of een servicebeurt is ontstaan.
Een aanzienlijk verschil tussen het circulerende systeemwater en het oorspronkelijke vulwater.
Wanneer er een gekende corrosieremmer op basis van nitriet wordt gebruikt, kan de nitrietconcentratie mogelijk nuttige informatie geven over de aanwezigheid of verdunning van die behandeling. Omgekeerd kan een aanzienlijke nitrietconcentratie, wanneer de verwachte behandeling nitrietvrij is, aanleiding geven tot verder onderzoek naar de bron ervan. Er zijn moderne warmteoverdrachtsvloeistoffen voor gesloten systemen verkrijgbaar met inhibitorpakketten die uitdrukkelijk nitrietvrij zijn. Dat toont aan dat het verwachte resultaat sterk afhangt van de gebruikte behandelingschemie.
Nitriet is ook chemisch minder geoxideerd dan nitraat en kan door oxidatie worden omgezet in nitraat. Het vergelijken van Nitriet en Nitraat samen kan daarom meer bruikbare diagnostische informatie opleveren dan elk van beide metingen afzonderlijk.
Nitriet testen kan daarom helpen om:
De algemene chemische vingerafdruk van het systeemwater te bepalen.
Het circulerende water te vergelijken met het oorspronkelijke vulwater.
Mogelijke behandelingschemicaliën te identificeren.
Onverwachte veranderingen in de waterchemie op te sporen.
Onderzoeken naar verontreiniging of ongebruikelijke stikstofchemie te ondersteunen.
Context te bieden voor andere parameters, zoals Nitraat, Geleidbaarheid en metingen in verband met inhibitoren.
In het gepubliceerde laboratoriumvoorbeeld van Fernox werden zowel Nitraat als Nitriet afzonderlijk gemeten en werd elk geclassificeerd als “Ter informatie.”
Nitriet moet daarom vooral samen met parameters zoals Nitraat, Geleidbaarheid, pH, Molybdaat, Molybdeen, Fosfor, Boor en andere indicatoren die verband houden met de behandeling worden bekeken bij de beoordeling van de algemene toestand en behandelingsgeschiedenis van het systeem.
Nitriet mag normaal gezien niet op zichzelf beoordeeld worden, en de aanwezigheid ervan wijst niet automatisch op een probleem met het verwarmingssysteem.
De betekenis van een nitrietresultaat hangt sterk af van het behandelingsproduct, het vulwater en de voorgeschiedenis van het systeem. In een systeem dat bewust behandeld is met een inhibitor die nitriet bevat, kan een meetbare concentratie verwacht worden. In een systeem waar geen product met nitriet gebruikt is, kan een onverwacht resultaat aanleiding geven tot verder onderzoek.
De huidige gepubliceerde laboratoriumgegevens van Fernox categoriseren nitriet als “Ter informatie”, wat betekent dat er voor die parameter in die analyse geen universele Fernox-grenswaarde voor goedkeuring of afkeuring gehanteerd wordt.
Het is ook belangrijk om een onderscheid te maken tussen nitriet en nitraat:
Nitriet (NO₂⁻) is een reactiever, intermediair stikstofhoudend deeltje.
Nitraat (NO₃⁻) is de sterker geoxideerde vorm en is doorgaans chemisch stabieler in zuurstofhoudend water. Nitriet kan geoxideerd worden tot nitraat.
De twee metingen houden dus verband met elkaar, maar zijn niet onderling uitwisselbaar.
De nuttigste interpretatie krijg je door nitriet te vergelijken met het oorspronkelijke resultaat van het vulwater, de nitraatconcentratie, de gekende behandelingsproducten, eerdere laboratoriumresultaten en de ruimere chemische samenstelling van het systeemwater.
