Technische definitie
Chloride is een meting van de concentratie opgeloste chloride-ionen (Cl⁻) in het water van het verwarmingssysteem, uitgedrukt in milligram per liter (mg/L).
Chloride komt van nature voor in leidingwater en kan ook worden ingebracht via vulwater, verontreiniging, behandelingschemicaliën of externe bronnen. In tegenstelling tot mineralen die hardheid veroorzaken, vormt chloride normaal gesproken geen ketelsteen, maar het is belangrijk omdat verhoogde concentraties de corrosiviteit van het systeemwater kunnen verhogen.
Chloride is met name van belang voor metalen die afhankelijk zijn van een beschermende oxidelaag, zoals roestvast staal en aluminium, omdat voldoende hoge chlorideconcentraties deze beschermlaag kunnen beschadigen en het risico op plaatselijke corrosie kunnen verhogen.
Vereenvoudigde definitie
Chloride is een opgelost zout dat van nature in water voorkomt.
Kleine hoeveelheden zijn normaal, maar hoge chloridegehalten kunnen het systeemwater agressiever maken voor bepaalde metalen en het risico op corrosie, met name plaatselijke putcorrosie verhogen.
Chloride is belangrijk omdat verhoogde concentraties het corrosiegedrag van metalen in een verwarmingssysteem aanzienlijk kunnen beïnvloeden.
Een afwijkende of verhoogde chloridewaarde kan wijzen op:
Van nature een hoog chloridegehalte in het oorspronkelijke vulwater.
Herhaaldelijk bijvullen met leidingwater.
Verontreiniging door een andere waterbron of stof.
Toevoeging van chemicaliën of residuen die chloride bevatten.
Onjuiste vul- of behandelingspraktijken.
Veranderingen in de waterchemie van het systeem na onderhoud of bijvullen.
Een mogelijk verhoogd risico op corrosie van gevoelige systeemmaterialen.
Een van de belangrijkste problemen die met chloride samenhangen, is putcorrosie. In plaats van gelijkmatige corrosie over een heel oppervlak te veroorzaken, kan chloride kleine delen van de beschermende oxidelaag van een metaal aantasten, waardoor sterk plaatselijke putten ontstaan.
Dit type corrosie is belangrijk, omdat een onderdeel aanzienlijk kan worden aangetast terwijl het grootste deel van het oppervlak onaangetast lijkt.
Een verhoogd chloridegehalte kan bijdragen aan:
Putcorrosie van gevoelige metalen.
Schade aan roestvrijstalen onderdelen en warmtewisselaars.
Verhoogd corrosierisico voor aluminium en aluminiumlegeringen bij ongeschikte wateromstandigheden.
Lokale aantasting van leidingen, fittingen en andere metalen onderdelen.
Verhoogde concentraties corrosieproducten in het circulerende water.
Lekkage of voortijdig defect raken van onderdelen in ernstige gevallen.
Het effect van chloride wordt beïnvloed door verschillende andere factoren, waaronder pH, temperatuur, zuurstofconcentratie, systeemmaterialen en totale geleidbaarheid. Hogere temperaturen en een ongeschikte watersamenstelling kunnen sommige materialen gevoeliger maken voor chloridegerelateerde corrosie.
Chloridetests zijn daarom nuttig om vast te stellen of het water een ongewoon hoge concentratie potentieel agressieve opgeloste zouten bevat. Bij de beoordeling van het algehele corrosierisico moet je deze tests ook bekijken in samenhang met pH, geleidbaarheid, ijzer, koper, aluminium en de concentratie inhibitor.
Chloride moet normaal gesproken niet afzonderlijk worden beoordeeld. De aanwezigheid van chloride betekent niet automatisch dat er corrosie optreedt, en in veel leidingwatervoorzieningen is van nature een bepaalde hoeveelheid chloride aanwezig.
De betekenis van het resultaat hangt af van de aanwezige concentratie, de systeemmaterialen, de bedrijfstemperatuur, de pH, het behandelingsregime en de waterkwaliteitseisen van de fabrikant van het apparaat.
Het is ook belangrijk om chloride van chloor te onderscheiden. Chloride (Cl⁻) is een stabiel opgelost ion dat vaak in water voorkomt, terwijl chloor een oxiderende chemische stof is die kan worden gebruikt bij de waterbehandeling of desinfectie.
Een chloridewaarde is daarom vooral nuttig wanneer deze wordt vergeleken met de verwachte kwaliteit van het vulwater, eerdere meetresultaten van het systeem en de vereisten die gelden voor de componenten die in het verwarmingssysteem zijn geïnstalleerd.
