Definicja techniczna
Zawiesina ogólna to pomiar stężenia nierozpuszczalnych cząstek zawieszonych w wodzie instalacji grzewczej, wyrażonego w miligramach na litr (mg/L).
Cząstki te mogą obejmować produkty korozji, magnetyt, rdzę, fragmenty kamienia kotłowego, zanieczyszczenia montażowe, brud, szlam i inne zanieczyszczenia stałe krążące w instalacji.
W przeciwieństwie do substancji rozpuszczonych, zawiesiny stałe nie rozpuszczają się chemicznie w wodzie i mogą potencjalnie zostać usunięte przez filtrację, separację lub sedymentację. Ich stężenie stanowi użyteczny wskaźnik czystości fizycznej wody w instalacji grzewczej oraz stopnia, w jakim zanieczyszczenia stałe mogą krążyć w elementach instalacji.
Uproszczona definicja
Zawiesiny stałe to drobne cząstki brudu, rdzy, produktów korozji i innych materiałów unoszące się w wodzie instalacji grzewczej.
Wysoki poziom może wskazywać na zanieczyszczenie instalacji lub rozwój korozji i osadów. Cząstki te mogą krążyć w kotle, grzejnikach, pompach i zaworach, powodując zatory, zużycie i obniżenie wydajności instalacji.
Zawiesina ogólna jest ważna, ponieważ nadmierne zanieczyszczenie cząstkami może wpływać na wydajność, niezawodność i trwałość instalacji grzewczej.
Nieprawidłowy wynik pomiaru zawiesiny ogólnej może wskazywać na:
Produkty korozji krążące w systemie, w tym tlenki żelaza, takie jak magnetyt.
Gromadzenie się lub przemieszczanie szlamu i osadów w grzejnikach i przewodach rurowych.
Pozostałości po montażu w nowym lub niedawno zmodyfikowanym systemie.
Kamień lub inne osady odrywające się od powierzchni wewnętrznych.
Niewystarczające płukanie lub czyszczenie systemu.
Niewystarczająca filtracja lub nieskuteczna separacja magnetyczna.
Postępująca korozja, która stale powoduje powstawanie nowych cząstek stałych.
Zanieczyszczenia wprowadzone podczas montażu, konserwacji lub modyfikacji systemu.
Wysokie stężenie zawieszonych cząstek stałych może przyczyniać się do różnych problemów z systemem, w tym:
Zatory i przewężenia w wąskich kanałach przepływowych, zaworach i wymiennikach ciepła.
Ograniczona cyrkulacja i nierównomierne ogrzewanie.
Gromadzenie się osadów w grzejnikach, mogące powodować powstawanie zimnych miejsc.
Większe zużycie pomp i innych ruchomych elementów.
Zanieczyszczenie wymienników ciepła kotła.
Obniżona sprawność zaworów regulacyjnych i termostatycznych zaworów grzejnikowych.
Zwiększone ryzyko awarii komponentów.
Obniżona skuteczność wymiany ciepła i ogólna wydajność systemu.
Drobne magnetyczne produkty korozji, takie jak magnetyt, mają szczególne znaczenie w nowoczesnych systemach grzewczych. Cząsteczki te mogą krążyć wraz z wodą w systemie i gromadzić się w pompach, zaworach, wymiennikach ciepła oraz innych komponentach z wąskimi kanałami wewnętrznymi.
Badanie zawiesin stałych dostarcza zatem ważnych informacji o tym, czy woda w systemie jest wystarczająco czysta i czy może być konieczne przeprowadzenie dalszych badań, czyszczenie systemu, płukanie lub filtracja.
Zawiesiny zazwyczaj nie należy oceniać w oderwaniu od innych parametrów. Ilość obecnych cząstek wskazuje na poziom zanieczyszczenia cząstkami stałymi, ale niekoniecznie pozwala określić ich skład ani przyczynę ich występowania.
Na przykład podwyższona zawartość zawiesiny może wynikać z aktywnej korozji, wzburzenia osadu nagromadzonego w przeszłości, zanieczyszczeń pozostałych po montażu lub osadów uwolnionych podczas czyszczenia.
Dlatego wynik należy rozpatrywać łącznie z takimi parametrami, jak żelazo, miedź, aluminium, mętność, stężenie inhibitora i pH, aby ustalić, czy zanieczyszczenie jest związane z korozją, czy z innym stanem instalacji.
Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę, czy próbka dokładnie odzwierciedla jakość wody krążącej w instalacji, ponieważ zawiesina może osiadać, gdy woda pozostaje nieruchoma, a jej ilość może się różnić w zależności od tego, gdzie i kiedy pobrano próbkę.
