Definicja techniczna
Glin to parametr określający stężenie rozpuszczonego glinu obecnego w wodzie instalacji grzewczej, wyrażone w miligramach na litr (mg/L).
Glin jest powszechnie stosowany w nowoczesnych instalacjach grzewczych, zwłaszcza w wymiennikach ciepła kotłów i pomp ciepła, grzejnikach oraz innych elementach lub stopach. Firma Fernox uwzględnia glin jako osobny parametr laboratoryjny w ramach swoich usług badania próbek wody wysyłanych pocztą.
Elementy aluminiowe zwykle są chronione przez cienką warstwę tlenku na powierzchni. Odpowiedni skład chemiczny wody w instalacji oraz inhibitory korozji pomagają chronić metalowe elementy. Dlatego wykrycie nieoczekiwanie wysokiego stężenia glinu w krążącej wodzie może być istotnym sygnałem, że elementy zawierające glin ulegają korozji lub wpływa na nie nieodpowiedni skład chemiczny wody.
Uproszczona definicja
Badanie glinu określa, ile glinu znajduje się w wodzie instalacji grzewczej.
Ponieważ glin jest stosowany w takich elementach jak niektóre wymienniki ciepła i grzejniki, jego wyjątkowo wysoki poziom może wskazywać, że element aluminiowy może ulegać korozji. Badanie glinu pomaga wykryć ten problem, zanim korozja doprowadzi do poważniejszych uszkodzeń instalacji.
Glin jest ważnym parametrem, ponieważ jego podwyższone stężenie w krążącej wodzie instalacyjnej może świadczyć o korozji lub degradacji elementów zawierających glin.
Nieprawidłowy lub podwyższony wynik badania glinu może wskazywać na:
Korozja elementów aluminiowych w instalacji grzewczej.
Nieodpowiednie pH wody w instalacji w stosunku do zastosowanych materiałów.
Niewystarczająca lub nieskuteczna ochrona inhibitorem korozji.
Zanieczyszczenia obniżające skuteczność inhibitora.
Niedokładne czyszczenie instalacji przed jej uruchomieniem lub pozostałości zanieczyszczeń montażowych.
Zmiany składu chemicznego wody po opróżnieniu, płukaniu, ponownym napełnieniu lub konserwacji instalacji.
Powtarzające się przedostawanie świeżej wody i tlenu do instalacji przez nieszczelności lub częste uzupełnianie wody.
Uwalnianie lub rozpuszczanie istniejących produktów korozji w krążącej wodzie.
Zależność między aluminium a pH ma szczególne znaczenie. Fernox podkreśla, że kontrola pH jest ważnym elementem ochrony przed korozją, a preparat Protector F1 zawiera substancje buforujące, które pomagają utrzymać wodę w instalacji w odpowiednim zakresie pH; produkt został opracowany specjalnie z myślą o instalacjach z różnymi metalami, w tym aluminium.
Jeśli parametry wody w instalacji staną się nieodpowiednie, powierzchnie aluminiowe mogą być bardziej podatne na degradację. Podwyższony poziom aluminium może zatem być szczególnie przydatnym wskaźnikiem, gdy towarzyszy mu nieprawidłowe pH lub stężenie inhibitora.
Korozja aluminium może potencjalnie przyczyniać się do:
Uszkodzenia aluminiowych wymienników ciepła i innych podzespołów.
Powstawanie produktów korozji i osadów.
Zwiększona ilość zawiesin lub substancji rozpuszczonych w wodzie instalacyjnej.
Ograniczenie przepływu w kanałach lub zanieczyszczenie podzespołów.
Obniżona wydajność wymiany ciepła.
Nieszczelności w przypadku zaawansowanej korozji.
Przedwczesna awaria kosztownych podzespołów instalacji.
Fernox zwraca również uwagę, że zanieczyszczenia, takie jak pozostałości topnika, istniejący szlam korozyjny i resztki środków czyszczących, mogą niekorzystnie wpływać na działanie inhibitora, potencjalnie umożliwiając dalszy rozwój korozji nawet po zastosowaniu preparatu.
Badanie zawartości aluminium jest zatem szczególnie przydatne w ramach szerszej oceny korozji. Na przykład podwyższony poziom żelaza może wskazywać na korozję elementów żelaznych, podwyższony poziom miedzi może wskazywać na degradację elementów zawierających miedź, a podwyższony poziom glinu może pomóc wykryć degradację związaną z aluminiowymi elementami instalacji.
Oceniając stan instalacji grzewczej, należy zatem uwzględniać aluminium wraz z takimi parametrami jak pH, stężenie inhibitora, żelazo, miedź, przewodność, chlorki i zawiesiny.
Zawartość glinu zazwyczaj nie powinna być oceniana w oderwaniu od innych parametrów. Znaczenie wyniku zależy od tego, czy w instalacji grzewczej rzeczywiście znajdują się elementy aluminiowe, a także od ogólnego składu chemicznego wody.
Wykrywalne stężenie glinu nie oznacza automatycznie, że zachodzi istotna korozja. Niewielkie ilości mogą pochodzić z wody użytej do napełnienia instalacji lub z innych źródeł, dlatego wynik najlepiej interpretować w odniesieniu do początkowego stężenia glinu w wodzie użytej do napełnienia instalacji, wcześniejszych wyników badań oraz materiałów zastosowanych w instalacji.
Połączenie podwyższonego stężenia glinu, nieodpowiedniego pH i/lub niewystarczającej ochrony inhibitorem stanowiłoby mocniejszą przesłankę do zbadania, czy dochodzi do korozji elementu zawierającego aluminium, niż sam wynik oznaczenia glinu.
Ważne jest również uwzględnienie zawartości chlorków i ogólnej przewodności. Agresywny skład chemiczny wody może wpływać na przebieg korozji, natomiast odpowiednie uzdatnianie i kontrola pH mają chronić instalacje wykonane z różnych metali, w tym aluminium. Obecny środek Fernox Protector F1 został opracowany specjalnie z myślą o ochronie przed korozją i osadzaniem się kamienia w instalacjach zawierających aluminium, a buforowanie pH stanowi element tej strategii ochrony.
Wynik oznaczenia glinu należy zatem interpretować w kontekście materiałów zastosowanych w instalacji, składu chemicznego wody użytej do jej napełnienia, stosowanego uzdatniania, wymagań producenta urządzenia oraz pozostałych parametrów laboratoryjnych związanych z korozją.
