Technical definition
Dissolved Iron is a measurement of the concentration of iron present in the system water in dissolved ionic or soluble chemical forms, expressed in milligrams per litre (mg/L).
Within a closed heating system, dissolved iron is commonly associated with the corrosion of ferrous components, such as steel radiators, mild-steel pipework, boiler components and other iron-containing materials. During corrosion, iron can enter the circulating water initially in dissolved forms before being converted into insoluble corrosion products such as iron oxides and magnetite.
Dissolved Iron therefore provides an important indication of active or recent corrosion processes within the heating system, particularly when considered alongside pH, inhibitor concentration, dissolved oxygen, suspended solids and other corrosion-related parameters.
Simplified definition
Dissolved Iron measures the amount of iron that has dissolved into the heating system water.
Because many heating-system components contain steel or iron, elevated levels can indicate that these components are corroding and releasing iron into the water. This can be an early warning of corrosion before large quantities of sludge or deposits have formed.
Dissolved Iron is important because it can provide direct evidence that ferrous metals within the heating system are being attacked by corrosion.
An abnormal or elevated Dissolved Iron result may indicate:
Aktywnej korozji elementów stalowych lub zawierających żelazo.
Niewystarczającej lub nieskutecznej ochrony inhibitorami korozji.
Nieodpowiedniego pH wody w instalacji.
Przedostawania się tlenu do instalacji przez nieszczelności, częste uzupełnianie wody lub innymi drogami.
Obecności substancji powodujących korozję w wodzie instalacyjnej.
Pozostałości środków czyszczących lub zanieczyszczeń montażowych wpływających na skład chemiczny wody.
Zmian warunków wody w instalacji po jej opróżnieniu, płukaniu lub konserwacji.
Chemicznego rozpuszczania produktów korozji i ich ponownego przedostawania się do wody obiegowej.
Rozpuszczone żelazo jest szczególnie przydatnym wskaźnikiem, ponieważ korozja może rozpocząć się, zanim pojawią się widoczne oznaki, takie jak czarny osad, zimne miejsca na grzejnikach lub awaria elementów instalacji.
W miarę postępu korozji rozpuszczone żelazo może dalej reagować w instalacji i tworzyć nierozpuszczalne tlenki żelaza, w tym magnetyt. Te produkty korozji mogą następnie pozostawać zawieszone w wodzie lub gromadzić się w postaci szlamu i osadów.
Postępująca korozja żelaza może zatem przyczyniać się do:
Powstawanie magnetytu i osadu korozyjnego.
Zimne miejsca na grzejnikach.
Zanieczyszczenie wymienników ciepła w kotle i pompie ciepła.
Zatory w wąskich kanałach przepływowych.
Zwiększone zużycie lub zakłócenia pracy pomp i zaworów.
Ograniczona cyrkulacja wody.
Obniżona sprawność wymiany ciepła.
Zwiększony hałas w instalacji.
Wycieki z skorodowanych elementów.
Przedwczesne uszkodzenie grzejników, przewodów rurowych i innych elementów instalacji.
Rozpuszczone żelazo może również pomóc odróżnić aktywną korozję od zanieczyszczeń powstałych w przeszłości. W instalacji może znajdować się znaczna ilość wcześniej nagromadzonego czarnego osadu, a jednocześnie stężenie rozpuszczonego żelaza może być stosunkowo niskie, jeśli korozja nie postępuje już szybko. Z kolei podwyższone stężenie rozpuszczonego żelaza może wskazywać, że żelazo nadal przedostaje się do wody, nawet zanim zgromadzą się duże ilości stałych produktów korozji.
Żelazo rozpuszczone należy zatem uwzględniać wraz z takimi parametrami jak zawiesina ogólna, pH, przewodność, chlorki, molibdenian lub inne wskaźniki obecności inhibitorów, miedź i glin podczas oceny ogólnego stanu korozyjnego instalacji grzewczej.
Żelaza rozpuszczonego zazwyczaj nie należy oceniać w oderwaniu od innych parametrów. Podwyższony wynik wskazuje na obecność rozpuszczalnego żelaza, ale do ustalenia dokładnej przyczyny i skali korozji potrzebne są dodatkowe informacje.
Szczególnie ważne jest rozróżnienie między żelazem rozpuszczonym a żelazem zawieszonym lub całkowitym:
Żelazo rozpuszczone oznacza żelazo rozpuszczone chemicznie w wodzie.
Żelazo w postaci cząstek składa się ze stałych produktów korozji, takich jak rdza lub magnetyt, zawieszonych w wodzie.
Żelazo całkowite, jeśli jest mierzone, może obejmować zarówno formę rozpuszczoną, jak i cząsteczkową.
To rozróżnienie może dostarczyć cennych informacji diagnostycznych. Wysoki poziom żelaza rozpuszczonego może wskazywać na postępującą korozję, natomiast wysoki poziom żelaza w postaci cząstek może wskazywać na nagromadzenie lub przemieszczanie się istniejących produktów korozji.
Wynik należy zatem oceniać wraz z uwzględnieniem materiałów, z których wykonano instalację, historii uzdatniania, pH, stężenia inhibitora, ekspozycji na tlen i innych wskaźników korozji w celu ustalenia, czy konieczne jest podjęcie działań naprawczych.
