Definicja techniczna
Obliczona całkowita zawartość substancji rozpuszczonych (TDS) to szacunkowy pomiar całkowitego stężenia rozpuszczonych substancji jonowych obecnych w wodzie w instalacji grzewczej, wyrażony w miligramach na litr (mg/L).
Te rozpuszczone substancje mogą obejmować wapń, magnez, sód, potas, chlorki, siarczany, wodorowęglany, węglany i rozpuszczone środki chemiczne stosowane do uzdatniania wody, a także inne rozpuszczalne sole i minerały.
Ważne jest słowo „obliczona”. Zamiast fizycznie odparowywać wodę i ważyć pozostałą rozpuszczoną substancję, obliczone TDS zazwyczaj wyznacza się na podstawie przewodności elektrycznej wody, stosując odpowiedni współczynnik przeliczeniowy:
Obliczone TDS (mg/L) ≈ przewodność (µS/cm) × współczynnik przeliczeniowy
Dokładny współczynnik przeliczeniowy zależy od składu jonowego wody. Opublikowane wytyczne analityczne wskazują, że współczynniki przeliczeniowe przewodności na TDS zwykle mieszczą się w przybliżeniu w zakresie 0,55–0,8, co pokazuje, że TDS obliczone na podstawie przewodności jest wartością szacunkową, a nie wynikiem bezpośredniego pomiaru.
Laboratoria Fernox wymieniają „całkowitą zawartość substancji rozpuszczonych (obliczoną)” jako jeden z ogólnych parametrów jakości wody.
Uproszczona definicja
Całkowita zawartość substancji rozpuszczonych informuje cię w przybliżeniu, ile rozpuszczonych substancji znajduje się w wodzie w instalacji grzewczej.
Obejmuje to rozpuszczone sole, minerały i środki chemiczne do uzdatniania, które nie zawsze są widoczne w wodzie. Wysoki lub zmieniający się wynik TDS może wskazywać, że woda w instalacji zawiera więcej rozpuszczonych substancji, niż się spodziewano, i pomóc wykryć zanieczyszczenie, niewystarczające płukanie lub zmiany składu chemicznego wody.
TDS jest ważnym wskaźnikiem, ponieważ pozwala ogólnie ocenić ilość rozpuszczonych substancji w wodzie w instalacji.
TDS nie wskazuje konkretnej substancji chemicznej, lecz daje ogólne pojęcie o stężeniu rozpuszczonych soli i środków chemicznych do uzdatniania.
Nieprawidłowy lub nieoczekiwanie wysoki wynik TDS może wskazywać na:
Wysokie stężenie rozpuszczonych soli lub minerałów w wodzie użytej do napełnienia instalacji.
Pozostałości środków czyszczących, które pozostały w instalacji po jej czyszczeniu.
Niedostateczne płukanie po czyszczeniu chemicznym.
Wysokie stężenie środków do uzdatniania wody.
Zanieczyszczenie pochodzące z innego źródła wody lub chemikaliów.
Częste uzupełnianie instalacji wodą wodociągową.
Nagromadzenie rozpuszczonych substancji w instalacji z upływem czasu.
Zmiany składu chemicznego wody w instalacji od czasu jej pierwszego napełnienia.
Wprowadzenie twardej lub silnie zmineralizowanej wody użytej do napełnienia instalacji.
Nieoczekiwany wzrost stężenia rozpuszczonych produktów korozji lub innych substancji jonowych.
Jednym ze szczególnie ważnych zastosowań pomiaru TDS w instalacjach grzewczych jest ocena, czy instalacja została odpowiednio wypłukana po czyszczeniu chemicznym.
Fernox wyraźnie zaznacza, że głównym zastosowaniem jego miernika TDS jest sprawdzenie, czy instalacja została prawidłowo wypłukana po czyszczeniu chemicznym poprzez porównanie odczytów TDS wody wodociągowej i wody w instalacji.
Na przykład, jeśli woda użyta do napełnienia ma stosunkowo niską wartość TDS, ale po czyszczeniu wartość TDS wody w systemie pozostaje znacznie wyższa, może to wskazywać, że w systemie pozostały środki czyszczące, rozpuszczone zanieczyszczenia lub inne pozostałości chemiczne.
Podwyższona zawartość rozpuszczonych substancji stałych może również wpływać na ogólne właściwości wody w systemie, ponieważ rozpuszczone jony wpływają na przewodność elektryczną i zachowanie elektrochemiczne. Przewodność wzrasta wraz ze wzrostem stężenia rozpuszczonych substancji jonowych.
Badanie obliczonej wartości TDS może zatem pomóc:
Ocenić, czy system został prawidłowo przepłukany.
Porównać wodę w systemie z pierwotną wodą użytą do napełnienia.
Wykryć nieoczekiwane zmiany zawartości rozpuszczonych minerałów lub soli.
Zidentyfikować możliwe zanieczyszczenie chemiczne.
Monitorować zmiany po czyszczeniu, uzdatnianiu lub konserwacji.
Ułatwić interpretację nietypowo wysokiego wyniku pomiaru przewodności.
Uzyskać pełniejszy obraz ogólnej jakości wody w systemie.
Zidentyfikować systemy, w których może być konieczna dalsza analiza chemiczna.
Dlatego TDS należy rozpatrywać łącznie z takimi parametrami jak przewodność, chlorki, sód, potas, wapń, magnez, siarczany i pomiary związane z uzdatnianiem podczas oceny ogólnego składu chemicznego wody w instalacji.
Obliczonego TDS zwykle nie należy oceniać w oderwaniu od innych parametrów, a wysoka wartość nie oznacza automatycznie, że woda w instalacji grzewczej jest nieodpowiednia.
Jest to szczególnie ważne, ponieważ korzystne substancje chemiczne stosowane do uzdatniania również zwiększają TDS. Prawidłowo uzdatniona woda w instalacji, zawierająca inhibitor korozji, glikol lub inne rozpuszczone substancje chemiczne stosowane do uzdatniania, może mieć wyższe TDS niż woda użyta do napełnienia instalacji przed uzdatnieniem.
Skład rozpuszczonych substancji jest więc często ważniejszy niż ich całkowita ilość.
Ważne jest również rozróżnienie między obliczonym TDS, przewodnością i zawiesinami:
Obliczone TDS szacuje stężenie substancji rozpuszczonych w wodzie.
Przewodność określa, jak skutecznie rozpuszczone jony umożliwiają wodzie przewodzenie prądu elektrycznego.
Zawiesiny to nierozpuszczone cząstki, takie jak szlam, rdza i pozostałości korozji.
Dlatego w instalacji może znajdować się woda wyglądająca na czystą, z bardzo małą ilością zawiesin, a mimo to charakteryzująca się wysokim TDS, ponieważ rozpuszczone sole i substancje chemiczne są niewidoczne.
Z kolei silnie zanieczyszczona lub zamulona woda może zawierać dużo zawieszonych substancji stałych, bez proporcjonalnego wzrostu obliczonej wartości TDS.
Ponieważ obliczona wartość TDS jest wyprowadzana z przewodności, należy ją również rozumieć jako wartość szacunkową, a nie bezpośredni pomiar grawimetryczny. Zależność między przewodnością a TDS różni się w zależności od obecnych jonów. Wytyczne analityczne wskazują, że współczynniki przeliczeniowe mogą znacznie się różnić w zależności od składu wody.
W przypadku aplikacji Fernox podstawą wszystkich obliczonych wartości i powiązanych progów zaliczenia/niezaliczenia powinien być współczynnik przeliczeniowy stosowany przez laboratorium Fernox, a nie ogólny przelicznik przewodności na TDS.
Najbardziej miarodajna interpretacja wynika z porównania TDS z wynikiem dla pierwotnej wody napełniającej, przewodnością, znanymi produktami do uzdatniania oraz wcześniejszymi wynikami badań wody w instalacji.
