Teknik tanım
Bakır, ısıtma sistemi suyunda bulunan bakır konsantrasyonunun ölçümüdür, litre başına miligram (mg/L) cinsinden ifade edilir. Kullanılan laboratuvar yöntemine bağlı olarak bu ölçüm, çözünmüş bakırın yanı sıra ince askıda korozyon ürünleri veya kalıntılar içindeki bakırı da kapsayan toplam bakır miktarını gösterebilir.
Bakır; bakır borular, ısı eşanjörleri, bağlantı parçaları ve pirinç gibi bakır içeren alaşımlar nedeniyle ısıtma sistemlerinde yaygın olarak bulunur. Bu malzemeler uygun olmayan su kimyasına maruz kaldığında, korozyon veya kimyasal etki sonucunda bakır dolaşımdaki suya salınabilir.
Bu nedenle bakır, bakır içeren bileşenlerin durumunun ve sistem suyunun genel aşındırıcılığının önemli bir göstergesidir.
Basitleştirilmiş tanım
Bakır, ısıtma sistemi suyunda bulunan bakır miktarını ölçer.
Yüksek seviyeler, bakır boruların, ısı eşanjörlerinin veya bağlantı parçalarının korozyona uğradığını ya da bakır içeren korozyon ürünlerinin sistem içinde hâlihazırda dolaştığını gösterebilir. Bakır testi, bozulmanın sızıntılara veya bileşen hasarına yol açmadan önce tespit edilmesine yardımcı olur.
Bakır önemlidir; çünkü yüksek seviyeler, bakır içeren malzemelerde korozyon olduğunu veya ısıtma sisteminde hâlihazırda bakır korozyon ürünlerinin bulunduğunu gösterebilir.
Anormal veya yüksek bir bakır sonucu şunlara işaret edebilir:
Bakır boru tesisatında, ısı eşanjörlerinde veya bağlantı parçalarında korozyon.
Sistem suyunun pH değerinin uygun olmaması.
Korozyon inhibitörü korumasının yetersiz veya etkisiz olması.
Yüksek klorür veya çözünmüş diğer agresif tuz seviyeleri.
Lehimleme işleminden kalan akı veya montajdan kaynaklanan diğer kirleticiler.
Uygun olmayan veya yeterince durulanmamış temizlik kimyasalları.
Sızıntılar veya sisteme tekrar tekrar su eklenmesi nedeniyle sisteme oksijen girmesi.
Mevcut bakır korozyon ürünlerinin yerinden oynayarak sistemde dolaşıma girmesi.
Suyun boşaltılması, sistemin yıkanması, yeniden doldurulması veya bakım sonrasında su kimyasının değişmesi.
Bakır korozyonu, hem çözünmüş hem de çözünmeyen korozyon ürünlerinin oluşmasına neden olabilir. Korozyon ilerledikçe bu maddeler sistemde dolaşabilir veya iç yüzeylerde birikebilir.
Bu nedenle yüksek bakır seviyeleri şunlarla ilişkili olabilir:
İğne deliği sızıntıları veya bakır boru tesisatında bozulma.
Bakır içeren ısı eşanjörlerinde hasar.
Korozyon ürünlerinin ve tortuların oluşması.
Dar su kanallarında, vanalarda ve ısı eşanjörlerinde kirlenme.
Bileşen ömrünün kısalması.
Daha ciddi durumlarda sızıntı veya erken arıza.
Bakır iyonları, farklı metaller içeren bir ısıtma sistemindeki diğer metallerle de etkileşime girebilir. Daha az soy metaller üzerinde biriken bakır, korozyon riskini artıran yerel elektrokimyasal koşullar oluşturabilir. Bu nedenle yüksek bakır seviyeleri, bakırın kaynaklandığı bileşenin ötesinde sonuçlara yol açabilir.
Bu nedenle bakır testi, sistem genelindeki korozyonu araştırırken faydalıdır ve Çözünmüş Bakır, Demir, Alüminyum, pH, Klorür, İletkenlik, Askıda Katı Maddeler ve inhibitör konsantrasyonu gibi parametrelerle birlikte değerlendirilmelidir.
Bakır normalde tek başına değerlendirilmemelidir. Yüksek bir sonuç, sistem suyunda bakır bulunduğunu gösterir; ancak bakırın aktif korozyondan mı yoksa geçmişte oluşmuş korozyon ürünlerinden mi kaynaklandığını tek başına belirlemez.
Bakır ile Çözünmüş Bakır arasındaki farkı ayırt etmek özellikle faydalıdır:
Çözünmüş Bakır suda kimyasal olarak çözünmüş bakır miktarını ölçer ve aktif ya da yakın zamanda gerçekleşmiş metal çözünmesinin göstergesi olarak özellikle yararlı olabilir.
Bakır, laboratuvar yöntemi toplam bakırı ölçüyorsa, hem çözünmüş bakırı hem de bakır içeren korozyon ürünlerinin ince parçacıklarını kapsayabilir.
Örneğin, toplam Bakır miktarının yüksek, Çözünmüş Bakır miktarının ise nispeten düşük olması, eski korozyon ürünlerinin veya kalıntıların sistem içinde dolaştığını gösterebilir. Buna karşılık, Çözünmüş Bakır miktarının yüksek olması, bakırın suya aktif olarak salındığına dair daha güçlü kanıt sunabilir.
İlk dolum suyunda da az miktarda bakır bulunabilir; bu nedenle sonuçlar en iyi şekilde dolum suyundaki konsantrasyon, önceki test sonuçları, sistem malzemeleri ve bilinen arıtma geçmişiyle karşılaştırıldığında işe yarar.